Την Πάτρα την επισκέπτομαι συνήθως για να δώ σινεμά. Ωστόσο κάθε φορά βλέπω και θέατρο. Το θέατρο του παραλόγου!

Από την παραλιακή είσοδο της πόλης μέχρι και τα Ster η εικόνα είναι τραγική. Εκατοντάδες μελαμψοί λαθρομετανάστες, νέοι στη πλειονότητά τους να είναι στους δρόμους και να προσπαθούν να ανέβουν σε νταλίκες που οδηγούν στη «Γη της Επαγγελίας» (ή μήπως στη χώρα του Ποτέ;….)

Αυτοί οι άνθρωποι πώς επιβιώνουν, τι τρώνε, που κοιμούνται;

Έχουν γραφτεί πολλά για το συγκεκριμένο θέμα (αρκεί να googlάρετε για να ενημερωθείτε σχετικά με το πρόβλημα). Ο λόγος αυτού του post δεν είναι να γνωστοποιήσω ένα χρόνιο πρόβλημα. Απλά ως επισκέπτης –έστω- αυτής της πόλης ντρέπομαι.

Ντρέπομαι που στην Ελλάδα του 2009, στην Ευρωπαϊκή Πολιτιστική πρωτεύουσα προ μόλις 2 χρόνων υπάρχει αυτό το ανεξέλεγκτο χάλι. Θεωρώ πως είναι θέμα χρόνου όλοι αυτοί οι άμοιροι να λεηλατήσουν την πόλη. Και τότε θα είναι πολύ αργά. Δεν γνωρίζω το θέμα σε βάθος, οπότε δεν μπορώ να ξέρω και τη πηγή του προβλήματος. Το σίγουρο είναι πως όσο διαιωνίζεται και διογκώνεται, κάποια στιγμή θα σκάσει.

Στη πόλη του Καρναβαλιού, διαδραματίζεται καθημερινά το «καρναβάλι» αλλοδαποί – δυνάμεις ασφαλείας. Κάτι σαν το κλέφτες και αστυνόμοι. Μόνο που οι κλέφτες δεν θέλουν να «μπουν», αλλά να φύγουν.

Τεράστιο θέμα οι αλλοδαποί και ο έλεγχος εισόδου σε μια χώρα. Κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να αντιμετωπιστεί αυστηρά και σε πανευρωπαϊκή κλίμακα.

Όταν πέφτω να κοιμηθώ το βράδυ στο σπίτι μου κλειδώνω την πόρτα. Άραγε αυτό το κράτος δεν έχει κλειδαριά;

Κάπου μπάζει η «δημοκρατία» μας…

Καλό καρναβάλι και ελπίζω χωρίς θύματα!