Τις τελευταίες ημέρες ψάχνω οργανωμένες εκδρομές στο εξωτερικό για τη περίοδο του Πάσχα. Δεν έχω ξαναταξιδέψει με αυτό τον τρόπο και περισσότερο από περιέργεια είπα να το πειραματιστώ φέτος. Ύστερα από μια έρευνα αγοράς που έκανα σε πάνω από 5 μεγάλα ταξιδιωτικά πρακτορεία (ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε) , και με τα ποσά να μου φαίνονται υπέρογκα δοκίμασα να ψάξω μόνος μου στο διαδίκτυο (για μια ακόμη φορά). Ε λοιπόν οι διαφορές κυμαίνονται περί τα 300€ φθηνότερα για 4 διανυκτερεύσεις παρακαλώ!

Είναι προκλητικό το κέρδος των τουριστικών γραφείων, και μάλιστα σε περιόδους οικονομικής κρίσης. Απ’ την άλλη καλά κάνουν. Αφού βρίσκουν πελάτες μαγκιά τους.

Άλλωστε αυτό που πληρώνεται σε αυτή τη ζωή είναι η γνώση!

Ποιοι είναι οι καλύτεροι πελάτες; Μα φυσικά οι άσχετοι! Και αυτό ισχύει σε οποιοδήποτε τομέα. Τεχνολογία, ρουχισμό, κατασκευές, αυτοκίνητο κοκ. Ειδικά στις υπηρεσίες αυτό που πληρώνουμε είναι η γνώση. Ή μάλλον πληρώνουμε τη δικιά μας έλλειψη γνώσης. Και δεν μιλάω να είμαστε πολυτεχνίτες και παντογνώστες, αλλά να έχουμε βασικές γνώσεις για το τι μας πουλάνε και πόσο πραγματικά αξίζει.

Άλλωστε αυτή δεν είναι και μία από τις βασικές αρχές του φιλελευθερισμού; Η αγορά από μόνη της να καθορίζει τις τιμές. Δεν διαφωνώ απόλυτα με αυτό, απλά πιστεύω πως κάπου πρέπει να μπαίνει και ένα όριο ώστε να προστατεύεται ο αθώος, αφελής πολίτης.

Γιατί δεν είναι δυνατόν από τη μία ο υδραυλικός να παίρνει 50€ για επίσκεψη 20 λεπτών, αλλαγή στο λαστιχάκι της βρύσης, να τον κερνάμε καφέ και να λέμε και ευχαριστώ, και επό την άλλη ο εκπαιδευτικός να κάνει 1 ώρα μάθημα με 15€ και να του ζητάμε και σκόντο.

Γιατί δεν είναι δυνατόν η κομμώτρια να παίρνει 50€ το κούρεμα-χτένισμα για εργασία 10 λεπτών και ο γιατρός 30€ την επίσκεψη.

Παραδείγματα μπορώ να αναφέρω πολλά. Το θέμα είναι ότι κάτι δεν πάει καλά με τη κλίμακα αξιών που έχουμε διαμορφώσει. Και εκεί θα έπρεπε να επεμβαίνει κατά τη γνώμη μου το κράτος βάζοντας όρια, έστω με κάποια κλιμάκωση.

Επειδή όμως αυτό μου φαίνεται αδύνατο – εδώ το σημερινό κράτος αδυνατεί να κάνει τα στοιχειώδη – θεωρώ πως η λύση για όλους μας είναι μία. Η τεχνολογία. Και συγκεκριμένα το Internet. Ψαχτείτε για να μη σας πιάσουν κότσους! Οτιδήποτε και αν σας ενδιαφέρει μπορείτε να πάρετε πληροφορίες πολύ απλά googlάροντας. Ιστοσελίδες, forums, ηλεκτρονικά καταστήματα είναι εκεί και είναι τόσο απλό να τα βρούμε.

Τελικά θα πάω Ρώμη. Μόνος μου, χωρίς «νταβατζή». Και με τα 300€ που θα γλιτώσω κάτι θα βρω να κάνω…