Χρόνος
Χρόνος. Έννοια και αυτή… Υπάρχουν τόσα πράγματα που έχουν ειπωθεί για αυτόν, ενίοτε αντιφατικά μεταξύ τους.
Ο χρόνος είναι σταθερός, συνεχής και προχωράει πάντα προς μία κατεύθυνση, σύμφωνα με την κοινή λογική και εμπειρία μας. Ωστόσο ο Αϊνστάιν και η Θεωρία της Σχετικότητας μας έμαθαν πως ο χρόνος μπορεί να επιβραδυνθεί με ασύλληπτα μεγάλες ταχύτητες.
Ο χρόνος γιατρεύει πληγές και βοηθάει να ξεπεράσουμε καταστάσεις δύσκολες, ταυτόχρονα όμως είναι και «ο χειρότερος γιατρός, σε καίει, σε σκορπάει και σε παγώνει» κατά Γ. Αγγελάκα.
Ο χρόνος μας γερνάει, μας φέρνει πιο κοντά στο σίγουρο τέλος. Τον θάνατο. Θετικά αξιολογώντας το μπορούμε να πούμε πως μας ωριμάζει, μας κάνει πιο σοφούς.
Ο χρόνος είναι πολύτιμος. Ο μέσος άνθρωπος πάντως κοιμάται 6 ώρες, επομένως το 1/4 της ζωής μας είναι ύπνος.
Ο χρόνος κυλάει γρήγορα και δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε πράγματα που θέλουμε. Ταυτόχρονα όμως είναι φορές που δεν περνάει με τίποτα, στιγμές που κρατάνε αιώνες, μέρες που δεν τσουλάνε και βαριόμαστε.
Ο χρόνος πίσω δεν γυρνά, παρά μόνο ως ανάμνηση. Και ενώ μια ολόκληρη περίοδο της ζωής μας μπορεί να επιστρέφει ως μια ανάμνηση του δευτερολέπτου και μόνο, στιγμές μικρής διάρκειας, αλλά σημαντικές, καταλαμβάνουν τεράστιο χώρο στο μυαλό μας, σαν να διήρκεσαν αιώνες. Τα περί σχετικότητας που αναφέραμε παραπάνω, δικαιώνονται και εδώ..
Ο Μ. Κούντερα στη «Βραδύτητα» αποδεικνύει ότι βραδύτητα είναι ο ρυθμός της απόλαυσης και της μνήμης και ταχύτητα ο ρυθμός της μη ικανοποίησης και της λήθης.
Στην εποχή μας όμως ο χρόνος είναι χρήμα. Γι’ αυτό τρέχουμε και δεν φτάνουμε. «Τρέχω και δεν φτάνω»… Έκφραση και αυτή! Τρέχουμε να προλάβουμε τι; Κάθε στιγμή που περνάει είναι μοναδική και ανεπανάληπτη. Και ενώ το ξέρουμε, τρέχουμε και σπαταλιόμαστε για δευτερεύοντα, υποβαθμίζοντας τα σημαντικά.
Χτες είδα σε μια εκπομπή έναν παππού, κάτοικο της Αλάσκα να λέει το εξής: « Όλοι τρέχουν για τα λεφτά. Γιατί; Δεν γνωρίζουν ότι ζούμε μόνο μία φορά; Τόσα λεφτά πως θα τα καταναλώσουν, τι τα χρειάζονται;». Συμφωνώ απόλυτα μαζί του. Η σχιζοφρένεια της εποχής μας οφείλεται κατά βάση σε αυτό. Στο κυνήγι του χρήματος. Και ξέρετε ποιος είναι ο τιμωρός μας; Μα φυσικά ο χρόνος, που συνεχώς μας γυρνάει την πλάτη..
Καλοκαίρι είναι και όλοι μας έχουμε λίγο πιο χαλαρό πρόγραμμα. Ευκαιρία λοιπόν για ενδοσκόπηση και αναπροσαρμογή των προτεραιοτήτων μας.


22 Ιουλίου 2008 - 3:39 πμ
Για τεχνικούς λόγους τα σχόλια που είχαν ήδη αναρτηθεί σε αυτό το post από τις 13/7 έχουν χαθεί.
Από σήμερα όλα δουλεύουν κανονικά και πάλι..
22 Ιουλίου 2008 - 3:32 μμ
αααα μα ποσο δίκιο έχεις!!! η ζωή περνα κ χάνεται, κ η στιγμή ποτέ δεν πιάνεται..οπως λέει κ το τραγούδι!
22 Ιουλίου 2008 - 7:44 μμ
Σωστός ο ποιητής…