Άτακτα…
Πάντα είχα απορία αυτοί που αρθρογραφούν για πιο λόγο το κάνουν: προσωπική ανάδειξη, ματαιοδοξία, λόξα, όλα αυτά μαζί; Από την άλλη από μικρός ήταν φορές που ένιωθα μια επιθυμία να γράψω, αλλά δεν ήξερα πως να αρχίσω, τι να γράψω και σχεδόν πάντα δίσταζα, φοβούμενος ότι την άλλη μέρα που θα τα διάβαζα θα μου φαίνονταν αστεία και θα τα έσκιζα.
Κάπως έτσι νιώθω και τώρα, παρότι έχω ήδη μπει στη διαδικασία…Επειδή συνήθως τα μεγάλα άρθρα κουράζουν και προσωπικά –εκτός και αν είναι τρομερά ενδιαφέροντα- τα αφήνω στη μέση, θα προσπαθήσω αυτά που θα γράφω να είναι σύντομα, χωρίς πολλά πολλά, στη ουσία θα γράφω σκόρπιες ΑΤΑΚΤΕΣ σκέψεις και προβληματισμούς που ταλαιπωρούν (προσωρινά ευτυχώς..) το μυαλό μου..
Ας αφήσω το πρόλογο λοιπόν….


1 Οκτωβρίου 2008 - 10:37 μμ
και τελικά εναν ολοκληρο χρόνο και κατι γράφοντας, που κατέληξες στην απορία σου??? ‘Οσοι αρθρογραφούν κ εσύ πια μέσα σε αυτούς(με το άτυπο ειδος δημοσιογραφίας του blog) για ποιό λόγο το κάνετε??? φαντάζομαι ότι πια δε γελάς βλέποντας το αρθρο σου την επόμενη μέρα….
2 Οκτωβρίου 2008 - 12:23 μμ
Κατ’ αρχήν δεν κάνω δημοσιογραφία, απόψεις καταθέτω και τον χαβαλέ μου κάνω…
Όσο συνεχίζω ακόμη να γράφω, μ’αρέσει αυτό που κάνω… Είναι ένα είδος «βίτσιου» και αυτό, με τη καλή έννοια..;)
2 Οκτωβρίου 2008 - 1:15 μμ
σχολιασμό και στην επικαιρότητα κάνεις, οπότε αυτό είναι ένα ειδος δημοσιογραφίας -άτυπης βεβαια-….
και αφού το γουστάρεις καλά κανεις…keep writing….