Εδώ και καιρό δεν έχω γράψει κάτι καινούργιο στο blog μου. Δεν είναι ότι δεν προλαβαίνω – κλασσική ατάκα όσων βαριούνται να κάνουν κάτι.. – απλά δεν έχω την διάθεση. Να γράψω για τί;
Για την πολιτικοοικονομική κατάσταση, να γκρινιάξω, να σιχτιρίσω, να κάνω χαβαλέ; Και τι θα αλλάξει; Πλέον ούτε να ενημερώνομαι δεν θέλω. Βαρέθηκα.
Τις προάλλες κοίταζα τα παλιά μου post. Τα πήρα από την αρχή. Αυτό που παρατήρησα είναι ότι από τον Ιούλιο του 2007 που άρχισα να γράφω σε τούτο εδώ το blog, υπήρξαν φάσεις έξαρσης, μέχρι και 15 post σε ένα μήνα, και φάσεις ύφεσης. Ποτέ δεν κατάφερα να βρω έναν ρυθμό. Άλλωστε αν ήμουν τακτικός θα «πρόδιδα» και το όνομα (attackta) :)
Επίσης παρατήρησα την εξέλιξη του τρόπου γραψίματός μου, την θεματολογία, τα σχόλια. Θυμήθηκα την εκάστοτε κατάσταση – σε προσωπικό, αλλά και κοινωνικό επίπεδο – που έγινε αφορμή να γράψω κάτι. Διάβασα αρθράκια μου που παραμένουν επίκαιρα, σαν να τα έγραψα σήμερα και χάρηκα που είναι δικά μου. Διάβασα άλλα που τα βρήκα τόσο ανούσια που τα διέγραψα.
Γενικά πέρασα καλά διαβάζοντάς με! lol
Πλέον ο τρόπος ζωής μου έχει αλλάξει. Οπότε και οι συνήθειες αλλάζουν. Όχι επειδή πρέπει, αλλά επειδή θέλω.
Όταν ξεκινούσα είχα την όρεξη του αρχάριου. Τόσο στο γράψιμο, όσο και στο τεχνικό κομμάτι. Ειδικά το δεύτερο, με αφορμή το blogging, το εξέλιξα και συνεχίζω να το εξελίσσω συνεχώς και είναι κάτι που με γεμίζει αφάνταστα.
Όσον αφορά το γράψιμο, το βρίσκω σαν μία μορφή προσωπικής εκτόνωσης, πέραν της επικοινωνίας. Και σίγουρα είναι κάτι το οποίο δεν το κάνω υπό πίεση – δεν ζω από αυτό – οπότε το απολαμβάνω (όταν και άμα..). Απλά πλέον δεν ξέρω κατά πόσο με καλύπτει αυτή η μορφή γραψίματος στο προσωπικό μου blog.
Θέλω κάτι νέο, κάτι καινούργιο.
Θα μου άρεσε πολύ μία ιδέα σαν το protagon.gr. Σκέψεις πολλών, σε ένα site. Κάτι πιο συμμετοχικό, κάτι πιο πέρα από τα καθιερωμένα.
Όποιος ψήνεται για ένα τέτοιο εγχείρημα το συζητάμε.
Όποιος έχει καμιά άλλη ιδέα για τον χώρο του web, επίσης το συζητάμε.
Θέλω κάτι φρέσκο.
Δεν κάνω τον επικήδειο αυτού εδώ του blog. Απλά γράφω σκέψεις που κάνω όλο αυτό το διάστημα.
Τα πράγματα δεν τελειώνουν με αναγγελίες, αλλά από μόνα τους.
Τα ξαναλέμε. Όταν και άμα…
Υ.Γ. Μπήκε καλοκαίρι. Θάλασσα, βόλτες, σπόρ, καλή παρέα, ούζα, διακοπές κλπ κλπ.
Ρουφήξτε τη ζωή, και αφήστε τη μιζέρια για πάρτη τους.

Και επειδή η διάθεσή μου είναι εντελώς φθηνολαική, σας χαρίζω ένα κομματάκι από την θεά της pop, Lady Gaga!