Το μεσημέρι, όταν ακόμη δεν είχε συμβεί το τραγικό γεγονός, έγραψα πως αυτή είναι η αρχή του τέλους για το πολιτικό μας σύστημα.

Δυστυχώς η πραγματικότητα με ξεπέρασε. Τρεις εργαζόμενοι δολοφονήθηκαν από τους γνωστούς-άγνωστους που τόσα χρόνια καπελώνουν οποιαδήποτε μαζική διαμαρτυρία.

150 χιλιάδες άνθρωποι στον δρόμο, οι περισσότεροι από κάθε άλλη φορά. 3 προσπάθειες για ντου στη Βουλή που δεν έχει ξαναγίνει. Και οι δημοσιογράφοι δεν μετέδιδαν τίποτα.

Πρώτο θέμα σε όλα τα διεθνή ΜΜΕ. Στο twitter να γίνεται κάλυψη λεπτό προς λεπτό από το πλήθος που συμμετείχε. Και οι δικοί μας δημοσιογράφοι τίποτα…

Αυτό και μόνο δείχνει την σύγχρονη μορφή χούντας που βιώνουμε.

Ώσπου συνέβη το τραγικό γεγονός. Τότε δόθηκε το σήμα για να γυρίσουν στο καθήκον…

Και τότε επιτέλους τα πράσινα παπαγαλάκια άρχισαν τα τιτιβίσματα περί φασισμού, αντιεξουσιαστών κλπ, υποβαθμίζοντας το μείζον που ήταν η πρωτόγνωρη συμμετοχή, η πρωτόγνωρη οργή. Η αρχή του ξεσπάσματος.

Το τραγικό γεγονός είναι προφανές ποιους εξυπηρετεί. Όπως επίσης είναι προφανές ότι οι γνωστοί-άγνωστοι που διέπραξαν το έγκλημα πάλι δεν θα πιαστούν. Αυτό από μόνο του επιβεβαιώνει τους ψιθύρους περί προβοκάτσιας. Και μακάρι να βγω ψεύτης και να τους πιάσουν σήμερα κιόλας.

Και αύριο τι;

Το ΠΑΣΟΚ δεν νομιμοποιείται σε καμία περίπτωση να περάσει αυτό το βάρβαρο πακέτο μέτρων. Δεν νομιμοποιείται γιατί ήρθε στην εξουσία λέγοντας ψέματα εν γνώσει του.

Οι μόνες πιθανές λύσεις τούτη την ώρα είναι η προσφυγή στις κάλπες ή  η συγκρότηση μιας διακομματικής οικουμενικής κυβέρνησης προσωπικοτήτων που θα επαναδιαπραγματευτεί την οικονομική πορεία της χώρας σε πιο ορθολογική βάση.

Αν δεν συμβεί κάτι από τα δύο, τα σημερινά θα είναι απλά η αρχή τραγικότερων καταστάσεων.