Επιτέλους έφυγε ο Ζίκο. Ο πρόεδρος σήκωσε το τηλέφωνο από την Αμερική και η εντολή δόθηκε. Γύρω στο 1,5 εκ. η αποζημίωση του Βραζιλιάνου πρώην παιχταρά για ένα τρίμηνο. Δεν είναι και άσχημα εν μέσω κρίσης.. Σε αυστηρό έλεγχο η χώρα από την Ε.Ε.. Λιτότης και πάλι λιτότης. Τα ψέματα τελείωσαν, άραγε πότε ξεκίνησαν; Εγώ πάντα λιτότητα θυμάμαι. Πάντα χάος παραλάβαμε, πάντα μας κρούουν τον κώδωνα κλπ. Πρέπει να ματώσω. Είμαι «έχον» και πρέπει να πληρώσω. Στην Ιρλανδία μέσα σε μια χρονιά οι δημόσιοι υπάλληλοι είχαν μείωση μισθού 20%. Πλέον με δυσκολία επιβιώνουν. Θυσία στον βωμό των τραπεζών. Χωρίς τράπεζες δεν κινείται το χρήμα – λέει. Αλλά πως κινείται όταν δεν έχει σάλιο ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού;

Πάει για το μπαμ ο πρόεδρος, για να γυρίσει το κλίμα. Μπορεί ο Μπέν Αρφά να μας έκλασε – με το συμπάθιο – παρά τα 10εκ. πρόταση, αλλά ο πρόεδρος την ψάχνει τη δουλειά. Η κουλτουρέ Ρίκα Βαγιάνη είχε συμβόλαιο περί τα 150.000 για ένα χρόνο. Και καθόταν σπίτι της επί τετράμηνο, γιατί δεν υπήρχαν συμβασιούχοι να τρέξουν την εκπομπή της. Πάντως το παριζάκι της την έσπασε… είναι αισθητική αυτή; Αγόρασε κουτί για τις αποδείξεις η Μαρία – η άτακτη – Χούκλη. Και τετράδιο για καταχώρηση των αποδείξεων. Σιγά τα λεφτά που παίρνει. Οι άλλοι τηλε-σταρ παίρνουν τα διπλά. Μόνο που δεν τα παίρνουν από μένα.

Η open gov κυβέρνηση επανιδρύει το κράτος. Αλήθεια πόσες φορές έχουμε επανιδρυθεί; Δημόσια διαβούλευση. Πες και συ τη γνώμη σου, κανείς δεν θα τη διαβάσει, αλλά θα είναι εκεί, θα έχει ειπωθεί. Αξιοκρατία, συμμάζεμα, καλή έξωθεν εικόνα. Και όλα αυτά χωρίς φράγκο. Ή πιο σωστά με περικοπές. Μόνο που ξεχνούν κάτι . Αυτός που πεινάει δεν έχει χρόνο για μαλακίες. Σόρυ δεν έβρισκα πιο εύηχη, κατάλληλη λέξη. Ένα κάρο επικοινωνιακές μαλακίες. Αυτό ήταν οι 100 πρώτες μέρες. Προτιμώ να γίνω πολιτεία της Γερμανίας και να ξέρω πως είστε υπάλληλοί τους και με τη βούλα. Παρά να σας βλέπω με το ύφος των ηγετών – πολιτικών, που προσπαθείτε χρόνια τώρα να παίρνετε παράταση ζωής, με πλαστά στοιχεία και κακοδιαχείριση.

Ο Ντάτολο σήμερα υπογράφει. Δυσκολεύτηκε να πει το ναι, αλλά τα χρήματα και το κίνητρο του μουντιάλ τον έπεισαν να έρθει στο λιμάνι. Η αλήθεια είναι ότι μια ευθυμία (gay) την έχει. Φαντάσου να σε … «περιποιείται» gay… Αλλά τι λέω. Εδώ σε περιποιούνται αυτοί που επέλεξες να σε διοικήσουν, στους gay θα κολλήσεις τώρα;