nafpaktosΜεγάλωσα κάνοντας μπάνιο κάτω από το πατρικό μου σπίτι (περιοχή cinema club) και στο Γρίμποβο. Θυμάμαι σαν χτες να κουβαλάμε καλάμια με τα ξαδέρφια μου από το διπλανό χωράφι δίπλα στο σπίτι τους, να τα στήνουμε για δοκάρια και να παίζουμε μπάλα στη θάλασσα με τις ώρες. Ένα τσούρμο πιτσιρίκια, σε μια παραλία γεμάτη λουόμενους.

Σπανίως ,και αν υπήρχε άνεση χρόνου, πηγαίναμε στο Σκάλωμα με γονείς. Την εποχή εκείνη (μέσα του ’80) ελάχιστοι Ναυπάκτιοι εξορμούσαν εκεί για μπάνιο, και η παραλία ήταν σχεδόν άδεια, με εξαίρεση τους Βορειοευρωπαίους τουρίστες που ενοικίαζαν τις παραθαλάσσιες βίλες.

Στην εφηβεία το γυρίσαμε στην πλάζ – παραλία Ψανής. Απίστευτος κόσμος, πολλοί Ελληνοαμερικάνοι (οι οποίοι μου φαίνεται άρχισαν να ξαναέρχονται στο Ελλάντα μετά από αρκετά χρόνια), μπακουροπαρέα των 10 και ατέλειωτες ώρες τάβλι. Η παραλία Ψανής  σε όλο της το μήκος γεμάτη…

Εκεί γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ’90 οι θάλασσες μολύνθηκαν (ή τουλάχιστον τότε το μάθαμε). Πλέον όλοι οι κάτοικοι και οι τουρίστες της Ναυπάκτου άφησαν τις 2 παραλίες της πόλης και μετακινήθηκαν κυρίως προς  Φωκίδα (Χιλιαδού, Μοναστηράκι, Σκάλωμα, Μαραθιάς, Σεργούλα).

Από τότε πάω με τον αέρα! Με βοριά Σκάλωμα, με μαΐστρο Μοναστηράκι. Χρόνια τώρα. Μόνο που φέτος οι παραλίες ασφυκτιούν από τα  τέλη Ιουνίου. Θα μου πείτε καλό είναι αυτό. Μόνο που δε πάω στη παραλία (μόνο) για οφθαλμόλουτρο. Πάω για να απολαύσω το καφέ μου και να παίξω. Τα δύο τελευταία πλέον δεν γίνονται, έχει καταντήσει αηδία. Επομένως αναγκάστηκα να αλλάξω παραλίες για ακόμη μία φορά. Χιλιαδού και Σεργούλα  (βάση αέρος πάλι..), όπου οι συνθήκες είναι λίγο πιο υποφερτές.

Επίσης η καθημερινή βραδινή βόλτα στο λιμάνι ειδικά Π/Σ/Κ δεν παλεύεται με τίποτα. Ο ένας πάνω στον άλλο και ένα μουσικό χαλί σκέτο χάος αν κάθεσαι έξω, μιας και ακούς τα πάντα όλα και από παντού.

Όχι δεν γράφω τα απομνημονεύματά μου. Θέλω να καταλήξω κάπου και γι’ αυτό παραθέτω τα παραπάνω…

Η Ναύπακτος τα τελευταία 20 χρόνια έχει υπερδιπλασιαστεί. Επίσης φέτος οι τουρίστες είναι περισσότεροι από κάθε φορά, ειδικά αυτοί του τριημέρου. Και όλα αυτά εν μέσω κρίσης και ενώ άλλοι τουριστικοί προορισμοί σαφώς πιο γνωστοί από τη Ναύπακτο παρουσιάζουν μειωμένη κίνηση.

Για να συνεχιστεί αυτή η ανάπτυξη – γιατί σαφώς και ο τουρισμός είναι ανάπτυξη και ειδικά για τη Ναύπακτο πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα – θα πρέπει να δημιουργηθούν περισσότερες υποδομές. Αυτές θα πρέπει να γίνουν όχι μόνο στον Δήμο Ναυπάκτου, αλλά σε συνεργασία με όλους τους όμορους Δήμου (Ευπαλίου και Αντιρρίου κυρίως).

Σημαντικότερα θεωρώ τα εξής:

Καθαρισμός – αναδιαμόρφωση θαλασσών και παραλιών Ψανής και Γριμπόβου. Είναι απαράδεκτο η Ναύπακτος να βρέχεται σε όλο της το μήκος από θάλασσα, και αυτές να είναι άδειες. Ντόπιοι και τουρίστες να πηγαίνουν για μπάνιο έξω από την πόλη. Αξίζει μια τετραετία να σπαταληθεί μόνο για αυτό. Το θεωρώ το μείζων πρόβλημα της Ναυπάκτου. Να έχουμε θάλασσα και απλά να τη βλέπουμε. Πραγματικά κρίμα…

Δημιουργία κινήτρων από τον Δήμο, ώστε η περιοχή Μποτσαρέϊκα να γίνει τουριστικός πόλος με αναλόγου πνεύματος καταστήματα (είδη δώρων, σουβενίρ, ταβερνάκια, ουζερί, καφετέριες, μπαράκια), καθώς και χώρους τέχνης.

Δημιουργία μουσείων, μόνιμων χώρων τέχνης και προβολή της τοπικής κουλτούρας και παράδοσης, οποιασδήποτε μορφής. Επίσης να προσθέσω τη τραγική κατάσταση που επικρατεί με το κάστρο. Αν είναι δυνατόν να είναι κλειστός ο νούμερο ένα προορισμός της πόλης, ο οποίος είναι και πρόσφατα πανέμορφα ανακαινισμένος. Πραγματικά κρίμα, όπως και κρίμα είναι που ο φωτισμός του γίνεται με το σταγονόμετρο, ενώ τα γραφεία του Δήμου και των υπηρεσιών του είναι μόνιμα φωταγωγημένα μέσα έξω!. Αυτά και αν είναι αξιοθέατα να μου πείτε…

Κίνητρα από τους εμπλεκόμενους Δήμους, και δημιουργία ζωνών τουρισμού όπου αυτό κριθεί σκόπιμο και εφικτό. Κίνητρα για δημιουργία ξενώνων, χώρων αναψυχής κλπ, καθώς και υποστηρικτικά έργα, κυρίως οδοποιία. Για παράδειγμα το μποτιλιάρισμα που γίνεται πολύ συχνά στη παραλία Χιλιαδούς – από τις πλέον αναπτυσσόμενες τουριστικά περιοχές της Ναυπακτίας – είναι αδιανόητο. Δεν νομίζω να είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ασφαλτοστρωθούν 2 χλμ και με μονοδρόμηση να  λυθεί το πρόβλημα.

Η Ναυπακτία μοιάζει με τον ποδοσφαιριστή που έχει όλο το ταλέντο να γίνει αστέρι παγκοσμίου κλάσης, και αυτός προτιμά να είναι σταρ στην τοπική ομάδα και να πίνει τις μπύρες του..

Έχουμε φυσικά γεωγραφικά πλεονεκτήματα, που σπάνια συναντάς σε μία περιοχή. Χωρίς ιδιαίτερο κόπο ο τουρισμός συνεχώς ανεβαίνει. Αυτό όμως κάποια στιγμή θα πάψει, αν δεν δουλέψουμε έγκαιρα προς αυτή τη κατεύθυνση, που  μπορεί να αποδειχθεί ευλογία για την ευρύτερη περιοχή.