1. Τα όσα λέει περί διορισμών νομίζω πως ήδη ισχύουν. Οι διορισμοί γίνονται ήδη με διαδικασίες ΑΣΕΠ, 60% μέσω εξετάσεων, 40% μέσω πινάκων προϋπηρεσίας. Δεν βλέπω που είναι το πρόβλημα στη συγκεκριμένη διαδικασία.

2. Θεωρώ απόλυτα σωστά τα όσα λέει για τις  αποσπάσεις. Θα πρέπει να γίνονται με πολύ πιο αυστηρά κριτήρια, και με διαφορετική μοριοδότηση. Στην σωστή κατεύθυνση οι επερχόμενες αλλαγές.

3. Ο μεγάλος καρκίνος στην εκπαίδευση είναι το γνωστό σε όλους «για τις ανάγκες τις υπηρεσίας». Τι σημαίνει συνοπτικά: Τοποθετώ έναν εκπαιδευτικό στην Άνω Γαστούνη που δίνει 10 μόρια (αντί 3 που δίνουν οι μεγάλες πόλεις) και μετά από λίγες μέρες «για τις ανάγκες της υπηρεσίας» τον φέρνω στα γραφεία της υπηρεσίας στην πόλη του. Και η πίτα ολόκληρη, και ο σκύλος χορτάτος! Αν τα παραπάνω δεν είναι πολιτική εσχάτου είδους και μαύρος συνδικαλισμός τότε τι είναι;

4. Η παιδεία δεν πρόκειται να σωθεί μόνο με διάλογο και μικροαλλαγές στο σύστημα προσλήψεων και αποσπάσεων. Χωρίς λεφτά και μόνο με καλές προθέσεις δεν πετυχαίνονται ουσιαστικές αλλαγές. Ο πρωθυπουργός είχε τάξει 5% για την Παιδεία. Αυτό μεταφράζεται πολύ απλά σε 60% περισσότερες δαπάνες για οτιδήποτε έχει σχέση με την εκπαίδευση: Κτίρια, προσλήψεις, αναβάθμιση μισθών, συγγράματα, έρευνα κλπ.

Εγώ αυτά περιμένω. Τα υπόλοιπα μου ακούγονται ανούσια.

Αντιγράφω από το tvxs.gr: «Στημένο διαγωνισμό καταγγέλλουν υποψήφιοι για τις θέσεις ειδικών επιστημόνων στο υπουργείο Άμυνας, προειδοποιώντας για προσφυγές. Αιτία αποτέλεσε ο διορισμός 55 ειδικών επιστημόνων, μεταξύ των οποίων και «γαλάζια παιδιά» που δεν διαθέτουν ούτε τα στοιχειώδη προσόντα, σύμφωνα με τους συνυποψήφιούς τους. Αμέσως μετά τις καταγγελίες, ο υπουργός, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, έδωσε εντολή να σταλεί στο ΑΣΕΠ ο φάκελος με τις θέσεις εργασίας….

…Οι αποδοχές των νέων «ειδικών επιστημόνων», όπως αναφέρει η προκήρυξη, ξεκινούν από 2.633 ευρώ το μήνα, χωρίς τα επιδόματα και τις υπερωρίες.»

Αν θέλετε και ονόματα θα τα βρείτε εδώ.

Αφού φίλε αναγνώστη διάβασες τα παραπάνω συνέχισε αν σου έχει μείνει κουράγιο…

Μερικές φορές όσο σάλιο και να παράγεις δεν φτάνει. Τότε άραγε τι κάνεις;

Απλά γυρνάς τη πλάτη; Αρχίζεις να γκρινιάζεις; Πολεμάς να αλλάξεις τη σαπίλα; Αξίζει;

Ερωτήματα… Ερωτήματα άνευ ουσίας.

Μήπως και οι προηγούμενοι, ή μήπως οι επόμενοι τα ίδια δεν έκαναν/θα κάνουν; Μπορεί πιο διακριτικά ίσως, αλλά τι σημασία έχει αν σε σκοτώνω με όπλο ή μαχαίρι;

Τις προάλλες διάβασα ότι τα χρήματα που θα δοθούν στις Τράπεζες από τα Κράτη για να ξεφύγουμε από την Οικονομική κρίση, αν τα μοιράζαμε στα 6,5 δις πολίτες αυτού του πλανήτη, έκαστος από εμάς θα έπαιρνε κάτι περισσότερο από 100εκ.€. Ναι 100εκ.€!

Κάτσε εσύ αφελή, αν όχι βλάκα, φίλε μου και ασχολήσου, με την οικονομικοπολιτική κατάσταση της χώρας, με τα σκάνδαλα της Siemens και του Βατοπεδίου, την πράσινη οικονομία, την απαραίτητη λιτότητα για την ανάπτυξη της χώρας κ.ο.κ. Και το πρωί ξαναβγές στο μεροκάματο παλεύοντας για τα προς το ζειν. Και να λες και ευχαριστώ με τη κρίση που υπάρχει. Και ξαναπήγαινε στη κάλπη να τους ψηφίσεις, γιατί σου έβαλαν το γιο στην αεροπορία ή τη κόρη με σύμβαση στο Δήμο. Ή επειδή ο X παπαρίσκος τα λέει ωραία και έχει όραμα για το τόπο.

Μαλάκα φίλε μου, ε μαλάκα.

Τα νεύρα μου. Πάω να διαβάσω τις «Αλήθειες των άλλων» γιατί με τις δικές μου αλήθειες θα σε (με) βρίσω και άλλο…