Ναύπακτος

Το θέμα του Ξενία στη Ναύπακτο, αν και έχει κουράσει τα τελευταία δέκα χρόνια, είναι αυτή τη περίοδο στην επικαιρότητα. Και απ’ ότι φαίνεται θα είναι για πολύ καιρό.

Το διήμερο που πέρασε, με πρωτοβουλία της Κίνησης Πολιτών τα ντουβάρια του Ξενία που επί χρόνια αντικρίζουν ποντίκια, αρουραίους, αστέγους, παράνομα ζευγάρια και μουχλιάζουν από το κακό τους, ξαναζωντάνεψαν. Με εθελοντική εργασία λίγων ημερών από μια μικρή ομάδα ατόμων, όσοι πέρασαν μια βόλτα να δουν τα τεκταινόμενα στον χώρο, θα πρέπει να μελαγχόλησαν. Εγώ προσωπικά ντράπηκα.

Δύο τραπέζια πινγκ πονγκ, κράταγαν γύρω στα 30 άτομα μόνιμα κοντά τους. Αλήθεια πού αλλού στη Ναύπακτο μπορεί ο πιτσιρικάς να παίξει πινγκ πονγκ;

Στο χώρο της παλιά καφετέριας στήθηκε έκθεση έργων τέχνης από τους τοπικούς καλλιτέχνες. Αν κάποιος μία βδομάδα πριν περνούσε από το χώρο, αυτό θα του φάνταζε αδύνατο. Πόσους χώρους για ανάλογες δραστηριότητες έχουμε στη Ναύπακτο;

Αριστερά της εισόδου, εκεί που γίνονταν μέχρι πριν λίγα χρόνια τα δημοτικά συμβούλια, οι παρευρισκόμενοι άκουσαν τα τοπικά ροκ συγκροτήματα, είδαν θέατρο, έπαιξαν σκάκι, συζήτησαν, γλέντησαν. Πόσο συχνά γίνονται αυτά στη Ναύπακτο και που; (Μια Παπαχαραλάμπειο έχουμε για ανάλογες εκδηλώσεις – και αυτή με το αζημίωτο…- και την αίθουσα Ναυπακτία για εκθέσεις.)

Το διήμερο που πέρασε έγιναν τόσα πράγματα στο Ξενία, όσα δε βλέπουμε σε έναν ολόκληρο χρόνο στη πόλη μας.

Και όλα αυτά χωρίς χορηγό, χωρίς τη στήριξη του Δήμου, παρά μόνο με μεράκι και συμμετοχή πολιτών.

Αύριο ο Δήμος φέρνει τη πρότασή του για το Ξενία. Ξενοδοχείο 200 κλινών (το σημερινό είναι 98), συνεδριακό, πισίνες. Και όλα αυτά να δοθούν σε ιδιώτη.

Πριν ανέφερα ότι ντράπηκα χτες που πήγα στο Ξενία. Ντράπηκα γιατί και εγώ έχω πει ανά περιόδους «ας γίνει ξενοδοχείο και ας τελειώνουμε επιτέλους με το Ξενία». Όταν όμως βλέπεις ο χώρος να σφύζει από ζωή, πιτσιρίκια, τέχνη και όλα αυτά να μην έχουν άλλο χώρο έκφρασης στη πόλη, τότε αναθεωρείς πολλά. Το Ξενία ανήκει στο Δήμο, δηλαδή σε κάθε ένα από εμάς που ζούμε σε αυτή τη πόλη. Επομένως θα πρέπει να έχει ως προτεραιότητα τους πολίτες και όχι τον Χ μεγαλοεπενδυτή που θέλει να κάνει μπίζνες. Σαφώς και η πόλη χρειάζεται ξενοδοχεία, αλλά αυτό δεν είναι θέμα του Δήμου. Είναι θέμα ιδιωτών. Δηλαδή ο Δημότης Ναυπάκτου τι θα κερδίσει αν γίνει ένα ξενοδοχείο – τέρας με όλα τα κομφόρ; Τι θα κερδίσει πέρα από την οπτική ικανοποίηση;

Αν το θέμα είναι να λέει ο Ναυπάκτιος «Α ωραίο έγινε το Ξενία, μπράβο στο Δήμαρχο» περνώντας απ’ έξω η λύση είναι απλή. Βάλτε μια ξύλινη πρόσοψη ζωγραφιστή να ικανοποιηθεί το μάτι!.Είναι αυτό το ζητούμενο;

Προσωπικά πιστεύω η λύση είναι πολύ απλή. Αυτοδιαχείριση από τον Δήμο και τους πολίτες. Όπως το ζήσαμε όσοι ήμασταν εκεί το διήμερο. Οι χώροι πλην των δωματίων είναι πολύ εύκολο να αποκτήσουν ζωή άμεσα. Η αίθουσα αριστερά της εισόδου με ελάχιστες παρεμβάσεις είναι αξιοπρεπέστατη και μπορεί να φιλοξενήσει ανάλογες δραστηριότητες. Η πρώην καφετέρια – εστιατόριο προς τη πλευρά της θάλασσας, θέλει κάποια χρήματα για να στηθεί σε καλό επίπεδο, αλλά όχι εξωφρενικά πράγματα. Επίσης ο κήπος μπορεί με στοιχειώδη περιποίηση να φιλοξενήσει δραστηριότητες, όπως συναυλίες, θέατρο, γάμους. Απ’ όπου ο Δήμος θα έχει έσοδα.

Αυτά που αναφέρω θέλουν ανθρώπους με μεράκι – που υπάρχουν – και κάποιες χιλιάδες ευρώ, σίγουρα πολύ λιγότερα από τα 700.000€ που θα στοιχίσει η πλατεία Φαρμάκη…

Το κομμάτι των δωματίων, που έχει και την μεγαλύτερη φθορά, παίρνει ανακατασκευή και δεν χρειάζεται γκρέμισμα. Σίγουρα για αυτό το κομμάτι χρειάζονται περισσότερα χρήματα, που ο Δήμος μπορεί να αντλήσει από Ευρωπαϊκά προγράμματα.

Δεν θα έχουμε άμεσα έτοιμο το ξενοδοχείο – το υπάρχον, με τη μορφή που έχει, το οποίο θα φέρνει και έσοδα στο δήμο – αλλά οι χώροι για τους πολίτες που είναι και το πιο σημαντικό μπορούν όχι αύριο, αλλά χτες να λειτουργούν!

Μετά την εμπειρία του διημέρου, η λύση είναι τόσο προφανής. Αλίμονο σε αυτόν που δεν την βλέπει. Είναι σαν να έχω ένα παλιό σπίτι που θέλει ανακατασκευή σε οικόπεδο φιλέτο, και αντί να δουλέψω προσωπικά για να το φτιάξω και να ζήσω εκεί, το δίνω σε εργολάβο και μου δίνει ένα νοίκι. Και καλά, αν έχω άλλο σπίτι ανάλογο πάω πάσο, αλλά όταν δεν έχω και ζω στο δρόμο;

Το θέμα του Ξενία έχει «κάψει» αρκετούς πολιτευόμενους στη Ναύπακτο. Δεν τους θεωρώ βλάκες να μη βλέπουν αυτά που βλέπουμε όλοι μας. Κάθε άλλο. Απλά επιλέγουν όλοι τους την εύκολη λύση και τη λύση που εξυπηρετεί το μέλλον τους. Γιατί οι ξεκάρφωτοι επενδυτές που μας τάζουν ανά περιόδους δεν είναι και τόσο ξεκάρφωτοι. Είναι στα backstages της πολιτικής, που δίνουν χρίσματα, θέσεις και χρήμα.

Αλλά όταν ο κόσμος αρχίζει και βγαίνει από το λήθαργο τι γίνεται; Το άμεσο μέλλον θα δείξει…