Αγαπημένα
Οι αλήθειες των άλλων
Απρ 23rd
Αν θέλετε και ονόματα θα τα βρείτε εδώ.
Αφού φίλε αναγνώστη διάβασες τα παραπάνω συνέχισε αν σου έχει μείνει κουράγιο…
Μερικές φορές όσο σάλιο και να παράγεις δεν φτάνει. Τότε άραγε τι κάνεις;
Απλά γυρνάς τη πλάτη; Αρχίζεις να γκρινιάζεις; Πολεμάς να αλλάξεις τη σαπίλα; Αξίζει;
Ερωτήματα… Ερωτήματα άνευ ουσίας.
Μήπως και οι προηγούμενοι, ή μήπως οι επόμενοι τα ίδια δεν έκαναν/θα κάνουν; Μπορεί πιο διακριτικά ίσως, αλλά τι σημασία έχει αν σε σκοτώνω με όπλο ή μαχαίρι;
Τις προάλλες διάβασα ότι τα χρήματα που θα δοθούν στις Τράπεζες από τα Κράτη για να ξεφύγουμε από την Οικονομική κρίση, αν τα μοιράζαμε στα 6,5 δις πολίτες αυτού του πλανήτη, έκαστος από εμάς θα έπαιρνε κάτι περισσότερο από 100εκ.€. Ναι 100εκ.€!
Κάτσε εσύ αφελή, αν όχι βλάκα, φίλε μου και ασχολήσου, με την οικονομικοπολιτική κατάσταση της χώρας, με τα σκάνδαλα της Siemens και του Βατοπεδίου, την πράσινη οικονομία, την απαραίτητη λιτότητα για την ανάπτυξη της χώρας κ.ο.κ. Και το πρωί ξαναβγές στο μεροκάματο παλεύοντας για τα προς το ζειν. Και να λες και ευχαριστώ με τη κρίση που υπάρχει. Και ξαναπήγαινε στη κάλπη να τους ψηφίσεις, γιατί σου έβαλαν το γιο στην αεροπορία ή τη κόρη με σύμβαση στο Δήμο. Ή επειδή ο X παπαρίσκος τα λέει ωραία και έχει όραμα για το τόπο.
Μαλάκα φίλε μου, ε μαλάκα.
Τα νεύρα μου. Πάω να διαβάσω τις «Αλήθειες των άλλων» γιατί με τις δικές μου αλήθειες θα σε (με) βρίσω και άλλο…
Μας παρέσυρε το κύμα…
Απρ 6th
Το Υπουργείο Παιδείας ενημέρωσε εγγράφως πριν λίγες μέρες, όλα τα Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας για τις παραστάσεις (θέατρο, κινηματογράφος) που δεν εγκρίνει για θέαση από τους μαθητές.
Ανάμεσα στα «μη εγκεκριμένα θεάματα» λοιπόν είναι και «Το κύμα», του Dennis Gansel!
Έχοντας δει την ταινία πρόσφατα πραγματικά απορώ. Θεωρώ πως η ταινία είναι άκρως διδακτική, ειδικά για τους πιο ώριμους ηλικιακά μαθητές του Λυκείου. Αν έπρεπε να επιλεγεί κάποια ταινία από την φετινή χρονιά ως κατάλληλη παιδαγωγικά για τους έφηβους μαθητές θα έπρεπε να είναι αυτή.
Και το Υπουργείο αντί να ενθαρρύνει τέτοιες πρωτοβουλίες και να επιδιώξει τα σχολεία να ανοίξουν τις πόρτες τους στην 7η Τέχνη, έρχεται να απαγορεύσει (και όχι να προτείνει) ταινίες προς θέαση.
Αλλά τι μπορεί να προτείνει άραγε, απ΄τη στιγμή που απαγορεύει «Το Κύμα»;
Πλανήτης Facebook
Μαρ 17th
Παλιότερα η πρώτη επαφή με το διαδίκτυο ήταν η δημιουργία e-mail. Πλέον το πρώτο πράγμα που κάνει κάποιος αρχάριος του Internet είναι πάλι λογαριασμό mail, ως προαπαιτούμενο όμως για να κάνει λογαριασμό στο Facebook.
Είναι πειραματικά αποδεδειγμένο πως οποιονδήποτε αφήσεις στο Internet για 10 λεπτά, σίγουρα θα μπει και στο Facebook (αν δεν κολλήσει ΜΟΝΟ εκεί…). συνέχεια »
Thirty
Ιαν 19th
Με αφορμή τα γεγονότα του Δεκέμβρη γράφτηκαν πολλά: Για τους μαθητές και φοιτητές που βγήκαν στους δρόμους λόγω (?) της κατάστασης της παιδείας, για τη γενιά των 50+ (σιχαίνομαι να τους λέω γενιά του Πολυτεχνείου – πόσοι απ’ αυτούς ήταν εκεί?), για την οικονομική κατάσταση, για την βία της εξουσίας και της αστυνομίας κλπ. Διάβασα πολλές αξιόλογες απόψεις, αλλά και πολλά «άκυρα». Όπως και να ‘χει τα «Δεκεμβριανά» ήταν αφορμή για κουβέντα, και αυτό μόνο καλό μπορεί να κάνει…
Θέλω να αναφερθώ στη δικιά μου γενιά. Την γενιά των «πάνω κάτω» 30. συνέχεια »
Χάος Vs Αποβλάκωση
Δεκ 8th
Και ξαφνικά χάος. Ξαφνικά; Όχι και τόσο, απλά η δολοφονία του 15χρονου Αλέξη ήταν η αφορμή για το ξέσπασμα οργής. Σαφώς και δεν δικαιολογώ τις πράξεις βίας κατά αθώων πολιτών, που βλέπουν τους κόπους μιας ζωής να χάνονται χωρίς να φταίνε, αλλά και χωρίς να μπορούν να κάνουν κάτι. Αλλά είναι αυτό το πρωτεύον; Είναι τόσοι πολλοί αυτοί που φέρονται έτσι;
Άποψή μου είναι ότι οι «γνωστοί άγνωστοι», οι κουκουλοφόροι που με κάθε ευκαιρία τα κάνουν όλα λαμπόγυαλο ούτε πολλοί είναι, ούτε ανεξέλεγκτοι. Αλίμονο αν η αστυνομία εδώ και χρόνια δε μπορεί να κάνει κουμάντο μερικές εκατοντάδες άτομα, που σε κάθε διαδήλωση – πορεία κλέβουν την παράσταση και διαμορφώνουν τη κοινή γνώμη.
Είτε η αστυνομία είναι ανίκανη να τους μαζέψει, είτε παίζουν το παιχνίδι τους, κοινώς είναι δικοί τους.
Όσο και να θέλουν τα ΜΜΕ και η εκάστοτε εξουσία να τους παρουσιάσουν ως το κύριο θέμα, τώρα αλλά και πάντα, δεν είναι έτσι. Το θέμα δεν είναι οι λεηλασίες, οι φωτιές και το χάος που έχει δημιουργηθεί. Το θέμα είναι ότι χάθηκε ένα παιδί για το τίποτα, και μάλιστα από κάποιων που ο ρόλος του είναι να προστατεύει τους πολίτες.
Το τελευταίο διάστημα στην Ελλάδα έχει χαθεί κάθε μέτρο, κάθε ηθική.
Παπάδες με αμύθητη περιουσία, εξουσία διεφθαρμένη μέχρι εκεί που δεν το χωράει ανθρώπινος νους, αστυνομικοί που πυροβολούν παιδιά.
Οι αντιφάσεις ρόλων – πράξεων πιο απόλυτες και ακραίες από ποτέ. Και όμως ένα μεγάλο κομμάτι αυτής της χώρας – ίσως και η πλειονότητα – συνεχίζει να πηγαίνει στους ίδιους παπάδες, συνεχίζει να ψηφίζει τους ίδιους πολιτικούς, θέλει να έχει αυτή την αστυνομία.
Έχουμε συνηθίσει να ακούμε τις ειδήσεις τρώγοντας. Εξουθενωμένοι από τη δουλειά, χωρίς όρεξη για κουβέντα με τα κοντινά μας πρόσωπα, απλά μασάμε και ακούμε. Σαν ζώα. Χαζεμένοι ακούμε και όλα είναι ίσωμα. Η δολοφονία του 15χρονου δεν απέχει και πολύ από το νέο ταίρι της Χ λολίτας της ελληνικής σόου μπιζ.
Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς απόψεις που ακούω τόσο για το συγκεκριμένο θέμα, όσο και για ανάλογα ανά καιρούς.
Δυστυχώς αυτοί οι πολιτικοί μας αξίζουν, αυτοί οι παπάδες, αυτοί οι μπάτσοι. Ίσως ούτε αυτοί, αλλά χειρότεροι. Ο κόσμος είναι πολύ χειρότερος από αυτούς που μας κάνουν κουμάντο.
Αυτός ο κόσμος κοιτάει το τομάρι του και όσο αυτό είναι καβατζομένο όλα πάνε καλά.
Αυτός ο κόσμος θεωρεί «ένα τυχαίο περιστατικό» όλα τα τυχαία περιστατικά. Με την ανοχή όλων αυτών γίνονται αυτά τα απίθανα.
Δεν ξέρω αν τα όσα συμβαίνουν από το Σάββατο βράδυ θα οδηγήσουν σε κάτι καλό, σε κάποια πραγματική αλλαγή της κοινωνίας. Πάντως σίγουρα είναι μία αντίδραση και ένα δυνατό καμπανάκι πως δεν πάμε καλά.
