Αγαπημένα

Όπως κάθε τυπικός blogger παρακολουθώ μία λίστα από ιστολόγια μέσω google reader. Το τελευταίο διάστημα έχω διαβάσει πολλά post που αναφέρονται στις ευρωεκλογές και τη σοβαρότητά τους, την ανάγκη του να συμμετέχουμε όλοι και να στείλουμε το μήνυμα, καθώς και τον αφορισμό όλων όσων είναι υπέρ της παραλίας αντί της κάλπης. Μάλιστα η παραλία και καλά παρουσιάζεται σαν κακιά μόδα (που το είδαν;), επικίνδυνη, βλακώδης και στολισμένη με διάφορα όμορφα επίθετα.

Δεν σας κρύβω ότι εξεπλάγην αρνητικά. Αυτούς που εγώ έχω επιλέξει να διαβάζω, εκφράζουν απόψεις που σιχαίνομαι.

Την Κυριακή 7 Ιουνίου ΔΕΝ ψηφίζουμε ούτε για κυβέρνηση, ούτε για τον Δήμο μας. Οπότε χαλαρώστε. Και μη μου πείτε ότι η Ευρωβουλή είναι σημαντικότερη, γιατί αν σας ρωτήσω συνειδητοποιημένοι, ευυπόληπτοι και επαναστατικοί φίλοι μου περί ευρωβουλής είμαι σίγουρος πως θα είστε άσχετοι.

Πόσους ευρωβουλευτές και τι αρμοδιότητες έχει το ευρωκοινοβούλιο;

Πόσους εκλέγει το κάθε κόμμα;

Ποιοι είναι οι σημερινοί ευρωβουλευτές;

Θες να συνεχίσω; Μαγκώνεσαι ε; Νιώθεις ήδη ολίγον βλάκας ή ακόμη;

Χαλάρωσε. Χαλάρωσε φίλε μου και πες σε μένα τον αδαή και βολεμένο αναγνώστη σου τι να ψηφίσω και πού να στείλω το μήνυμα.

Μήπως στη κυβέρνηση της ΝΔ που εξελέγει μόλις πέρσι από σένα και μένα; Μήπως αυτή θες να ρίξεις; Γιατί; Δε πιστεύεις στη δημοκρατία; Δε την σέβεσαι; Άλλες εκλογές έχουμε τώρα, χαλάρωσε.

Και επειδή σε βλέπω να με λες ήδη φασίστα και δεξιό σου το γράφω. Δεν στηρίζω Κωστάκη, ποτέ δε το έκανα. Αλλά πέρσι μόλις τον ψήφισε ο κυρίαρχος λαός να συνεχίσει το έργο του… Με τις εκλογικές δημοκρατικές διαδικασίες που εσύ εκθειάζεις… Οπότε σκάσε και κολύμπα!

Πες μου. Πες μου τι να ψηφίσω και γιατί. ΠΑΣΟΚ για να βγει πρώτο κόμμα με διαφορά και να μας τα ζαλίσει για εκλογές αύριο; Σε πείθει ότι έβαλε μυαλό; Ότι ξέχασε το βρωμερό παρελθόν του; Εγώ βλέπω πολλούς παλαιούς να λυμαίνονται τα λημέρια του. Και όσο θα υπάρχουν αυτοί δεν πρόκειται να παίρνει, από μένα τουλάχιστον, ανώδυνες ψήφους εμπιστοσύνης. Αν το ζητούμενο δεν ήταν η Ευρώπη ίσως να το ξανασκεφτόμουν ελλείψει πιο σοβαρής λύσης.

Με ΛΑΟΣ και ΚΚΕ δεν ασχολήθηκα ποτέ, ούτε και θα το κάνω τώρα. Το κρίνω ανούσιο.

Αν ψήφιζα ίσως ψήφιζα κάτι μικρό. ΣΥΡΙΖΑ ή Οικολόγους. Και ξαναγράφω μιλάω για αυτές τις εκλογές, μη τρελαίνεσαι. Αλλά:

Είναι άραγε πιο σημαντικό το μήνυμα, αν οι Οικολόγοι πάρουν 7% ή αν η αποχή φτάσει στο 60%;

Όχι πες μου εσύ, εγώ ένας άσχετος, βολεμένος γκρινιάρης είμαι. Σε πείθουν οι Οικολόγοι; Ο ΣΥΡΙΖΑ; Ή νομίζεις ότι η ψήφος διαμαρτυρίας έχει κανένα νόημα πέραν της διαπραγματευτικής αξίας του εκάστοτε μικροκόμματος με την εξουσία.

Όχι φίλε μου. Δεν ψηφίζω για να διαμαρτυρηθώ. Όταν ψηφίζω για κάτι σημαντικό ψηφίζω τον ικανότερο να ασκήσει εξουσία. Συνήθως τον λιγότερο κακό. Αλλά εδώ μιλάμε για την παιδική χαρά της Ευρώπης. Και επειδή κανένας δε με πείθει ούτε στοιχειωδώς, απλά δεν θα ψηφίσω. Και αν αυτοί είμαστε πολλοί, πλειοψηφία, κάτι μπορεί να γίνει την επόμενη μέρα. Με το 7% των Οικολόγων, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΛΑΟΣ ή του ΚΚΕ τίποτα δεν θα αλλάξει. Γιατί πολύ απλά όλοι αυτοί οι μονόχνοτοι βολεύονται με αυτό. Δεν θέλουν να ασκήσουν εξουσία ποτέ. Βολεύονται στην αντιπολίτευση και στα ξεροκόμματά της. Είναι πιο ανώδυνη. Αλλά πολιτική χωρίς στόχο την πρακτική της υλοποίηση δεν έχει νόημα.

Αν δεν σε έπεισα να πας να ψηφίσεις. Θέλω όμως, όπως εγώ σου εξήγησα γιατί σε αυτές τις εκλογές δεν θα ψηφίσω κανέναν, να μου εξηγήσεις και εσύ τί θα ψηφίσεις και γιατί. Και άσε τις μαλακίες περί ανωτέρας δημοκρατικής υποχρέωσης γιατί θα βγω από τα ρούχα μου και την Κυριακή θα κάνω μπάνιο γυμνός!

Χυμένος στη ξαπλώστρα του Promo, και αντί να χαρώ το πρώτο μου μπάνιο, παιδευόμουν αγαπητέ αναγνώστη. Έστυβα το έρμο το μυαλό μου να καταλήξω τι να ψηφίσω στις επερχόμενες εκλογές. Τι ρακέτες μου πρότειναν να παίξω, τι κωλαράκια πέρναγαν από μπροστά μου. Εγώ εκεί. Να κοιτάω το απέραντο γαλάζιο και να σκέφτομαι την δύσκολη απόφαση. Η ψήφος μου μπορεί να αλλάξει όχι τη πόλη, όχι τη χώρα.. τας Ευρώπας ολάκαιρες! Με κώλους θα ασχολούμαι; Αυτοί θα είναι εκεί και μετά τις κρίσιμες εκλογές…

Τα σκέφτηκα όλα. Τα πάντα όλα. Αρχικά ΝΔ. Το δυνατό χαρτί του τόπου. Η κυβέρνηση των μεταρρυθμίσεων, της επανίδρυσης του κράτους, της Μεγάλης Ελλάδας! Πιο έμπειρη, πιο μεστή και ικανή, πιο νέα και πιο δημοκρατική από ποτέ. Άλλαξε τον τόπο, γιατί όχι και την Ήπειρο.

ΠΑΣΟΚ: Μια λέξη βαριά, η σύγχρονη ιστορία της Χώρας μετά την μεταπολίτευση! Εμπειρία, ανανέωση, ευρωπαϊκός αέρας. Η σοσιαλιστική παράταξη φαντάζει φαβορί για τις επόμενες εθνικές εκλογές. Με πλήρες πρόγραμμα, λύση για κάθε σου πρόβλημα εκφράζει το νέο με την πείρα του παλιού. Γιατί να μην παρασύρει και την υφήλιο, ε συγνώμη την Ευρώπη.

ΚΚΕ: Η αλήθεια είναι ότι τα έλεγε: Μακριά από την ΕΟΚ (και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο). Να που επαληθεύτηκε με την οικονομική κρίση. Προφητικό, σταθερό, ενωμένο και δυνατό μπορεί να φέρει την αλλαγή εκ των έσω. Τι κι αν δεν πιστεύει στην Ε.Ε.. Θα αλλάξει το σύστημα από μέσα. Αυτά είναι!

ΣΥΝ: Η δικέφαλη παράταξη. Το νέο και το παλιό. Το εναλλακτικό mainstream (Τσίπρας) με το παραδοσιακό κουλτουροαριστερό (Αλαβάνος) στυλάκι. Το απόλυτο πακέτο. Η αριστερά που γουστάρουμε, η αριστερά που εμπνέει. Η γκόμενα με τα φράγκα, που όμως γουστάρει λετσαρία, μούσια και μαλλιά. Γιατί η ουσία είναι αλλού. Η Ευρώπη του Μάη του 68, γιατί όχι και του 2009!

ΛΑΟΣ: Ο ρήτωρ Καρατζαφέρης στα καλύτερά του. Τα λέει για τους μετανάστες. Η κολώνα του έθνους και της Ορθοδοξίας! Η φωνή που πρέπει να ακούγεται στα Ευρωπαϊκά έδρανα!

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ: Το μέλλον του πλανήτη χωρίς περιβαλλοντική συνείδηση μπορεί και να μην υπάρχει. Οι πράσινοι (και ουχί Πασόκοι) έχουν το πρόγραμμα και τις λύσεις. Όνομα και πράγμα, το οικολογικό κίνημα είναι έτοιμο για μεγάλες αλλαγές στα σαλόνια των Βρυξελλών.

ΔΡΑΣΗ: Μάνος: Όνομα βαρύ σαν τα κιλά του. Αλλά και μυαλό. Χρόνια μπροστά έχει τις λύσεις για την οικονομική κρίση. Επιτελείο αξιοπρόσεκτο. Ήδη φέρνω στο μυαλό μου τον Μαρκουλάκη να αγορεύει στο Ευρωκοινοβούλιο αλά Αλ Πατσίνο στο Δικηγόρο του Διαβόλου (τελευταίο 15λεπτο) και συγκινούμαι. Ιδανικός!

ΒΕΡΓΗΣ: Έκανε το μπαμ! Ο Κατέλης – ο γνωστός Κάτμαν – μιλάει την Αγγλική άπταιστα και σαγηνεύει τα πλήθη. Η Ελλάδα τον έκανε σταρ, η Ευρώπη θα τον ερωτευτεί. Μετά την Ιταλία και την Τσιτσιολίνα έφτασε η ώρα της Ελλάδας να κάνει την έκπληξη. Κατέλης και πάσης Ευρώπης.

… Αυτά σκεφτόμουν όλο το καταμεσήμερο. Ούτε μια βούτα δεν έριξα. Και ακόμη μπερδεμένος είμαι. Όλοι τους είναι άξιοι. Ικανοί για μεγάλα πράγματα. Και δυστυχώς πρέπει να διαλέξω. Δηλαδή να αδικήσω κάποιον.

Όχι δε μπορώ. Δε θέλω να στεναχωρήσω κανέναν τους. Γι΄ αυτό το αποφάσισα: Το τριήμερο του Αγ. Πνεύματος θα πάω διακοπές. Έχασα το σημερινό μπάνιο, δεν χάνω άλλο!

Θα πλατσουρίζω και η τύχη μου θα δουλεύει. Μακάρι να πήγαιναν όλοι τους στην Ευρωβουλή. Μακάρι όλη η Ευρώπη να ήταν δικιά μας!

Καλώ και σένα ανώνυμε αναγνώστη μου να μην πάρεις το βάρος της ψήφου σου. Θα είναι κρίμα να αφήσουμε έξω κάποιον. Άστο να βγει με κλήρο. Άσε τη θεά τύχη να επιλέξει τον ικανότερο των ικανοτέρων.

Έλα να γεμίσουμε τις παραλίες της χώρας. Να δώσουμε το μήνυμα της αλλαγής!

Δεν βλέπω Eurovision είναι πολύ κιτς και την θεωρώ πολύ φτηνό θέαμα. – Αλλά κάθε χρόνο στήνεσαι να την δεις και ξέρεις απ’ έξω τα κομμάτια.

Λαμόγια πολιτικοί. Είστε ζώα, ανήθικοι και κλέφτες. – Αλλά και στις επόμενες εκλογές θα τους ψηφίσεις.

Δεν ακούω σαχλή ελληνική ποπ και χιπ χοπ, δεν είναι του στυλ και του επιπέδου μου. – Αλλά για την Μαντόνα σκίστηκες να βρεις εισιτήριο. συνέχεια »

Το post αυτό γράφτηκε για σένα αγαπητέ αναγνώστη που επιθυμείς να επισκεφτείς τη Ρώμη και ο καλός ο γούγλης σε έφερε στα μέρη μου!

Το Κολοσσαίο

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να απευθυνθείς σε ταξιδιωτικό γραφείο, αρκεί να έχεις internet, κάρτα και τη στοιχειώδη διάθεση να ψάξεις τα βασικά.

Αεροπορικά εισιτήρια μπορείς να αγοράσεις online από την Aegean και την Ολυμπιακή, οι οποίες έχουν καθημερινά δρομολόγια. Προσωπικά επέλεξα την Aegean που ήταν πιο οικονομική. Από το αεροδρόμιο Flumicino υπάρχει τραίνο το οποίο πάει στο Termini σε μισή ώρα.

Ο Αγ. Πέτρος στο Βατικανό

Για διαμονή έψαξα στο booking.com που έχει πολύ μεγάλη βάση ξενοδοχείων για όλα τα γούστα και βαλάντια και το κυριότερο είναι απόλυτα αξιόπιστο. Ειδικά για τη Ρώμη προτείνω να μείνεις κοντά στο Termini, από όπου μπορείς να πάρεις οποιοδήποτε Μ.Μ.Μ. για οπουδήποτε στη πόλη. Το Hotel Des Artistes που έμεινα ήταν 5 λεπτά με τα πόδια από το Termini και άξιζε -από κάθε άποψη- τα λεφτά του.

3-4 ημέρες είναι αρκετές να δεις τα αξιοθέατα της πόλης. Πληροφορίες γι’ αυτά μπορείς να βρεις σε άλλες σελίδες, εγώ απλά θα αναφέρω τα κυριότερα που είδα και με τη σειρά (φθίνουσα) που μου άρεσαν:

1. Κολοσσαίο – Αρχαία αγορά
2. Βατικανό (Αγ. Πέτρος, Καπέλα Σιξτίνα)
3. Vitoriano
4. Άγιος Ιωάννης (καθεδρικός ναός)
5. Fontana di Trevi
6. Πιάτσα Ντι Σπάνια
7. Πιάτσα Ναβόνα
8. Villa Borghese

Αυτά και με τη σειρά που τα γράφω (αν είναι να μη δείς κάτι προσοχή στη σειρά ).

Vitoriano

Με το που φτάνεις στη Ρώμη νιώθεις τη γοητεία αυτής της πόλης. Υπάρχει η αίσθηση μιας άλλης αναγεννησιακής εποχής και παντού υπάρχουν μνημεία. Τα κτίρια και τα αξιοθέατα – με κυριότερα το Κολοσσαίο και το Βατικανό – αποπνέουν δέος και μεγαλείο.

Fontana di Trevi

Πέρα από τα λίγο πολύ γνωστά αξιοθέτατα που προανέφερα, δεν πρέπει να χάσεις:

1. Τα περίφημα Gelato (παγωτά). Σε κάθε στενό σε κάθε γωνιά της πόλης υπάρχει και μια gelatteria. Δοκιμάστε και θα με θυμηθείτε..
2. Panini και pizza. Ως γνωστών οι Ιταλοί φημίζονται και για τα δύο. Η αλήθεια είναι ότι όχι άδικα.
3. Espresso και cappuccino. Το όνομα δε σου βγαίνει τυχαία…

Ο Καθεδρικός του Αγ. Ιωάννη

Αρνητικά:

1. Προσοχή που θα φάτε και θα πιείτε τον καφέ σας. Μακριά από τις τουριστικές πλατείες όπου οι ούνα φάτσα ούνα ράτσα φίλοι μας Ιταλοί ειδικεύονται στο «άρμεγμα». Λίγα μέτρα πιο πέρα, στα στενά και στα πλακόστρωτα μπορείτε να απολαύσετε τις γεύσεις σε φυσιολογικές τιμές.

2. Τα αγγλικά είναι η διεθνής γλώσσα, αλλά οι Ιταλοί μάλλον δεν το ξέρουν! Βάλτε φαντασία, νοηματική, γλώσσα του σώματος και κάτι θα γίνει…

3. Αν οι Έλληνες ως οδηγοί είμαστε ολίγον πάρταλοι, οι Ρωμαίοι είναι πολύ!

4. Το μετρό και το αεροδρόμιό τους συγκρινόμενα με την Αθήνα είναι 30 χρόνια πίσω.

5. Αν και ολημερίς όργωνα την πόλη και δεν το πολυέψαξα για ξενύχτι, μου έκανε εντύπωση η έλλειψη νυχτερινών μαγαζιών. Bar α λα Ελλάδα ξεχάστε τα. Trattoria, gelatteria, ristorante only και με ένα μπουκάλι κρασί στις περίφημες πιάτσες όρθιοι ή σε σκαλάκια!

Αυτά εν ολίγοις για τη Ρώμη που θα σε γοητεύσει. Αν έχεις απορίες εδώ είμαι για να στις λύσω (ο ξερόλας..). Καλές βόλτες!